سپنتا بافر

در حیواناتی که به جیره‌های پرواری سازگار شده‌اند، فرم مزمن یا تحت بالینی اسیدوز معمولاً همراه با کاهش PH شکمبه در محدوده ی 5/5 ـ 5 به علت افزایش غلظت اسیدهای چرب فرار تولیدی و نه افزایش تولید لاکتات مشاهده می‌شود، که اغلب رایج می‌باشد. لذا برای حفظ ثبات محیط شکمبه، هضم بهتر، سلامتی دام و تولید بیشتر همواره باید در فرموله کردن جیره‌ها دقت کافی شده و با استفاده از مواد افزودنی دارای ظرفیت بافری مناسب و نیز در نظر گرفتن دوره عادت‌دهی کافی از وقوع ناهنجاری‌های متابولیکی جلوگیری به‌عمل آوریم.